Sunday, December 9, 2012




வியாசர்பாடியில் பர்மா நினைவுகள்

  


வியாசர்பாடியின், மகாகவி பாரதியார் நகர், பி.வி.காலணி சென்னையின் மற்ற பகுதிகள் போல் இல்லாமல், கலாச்சாரம், மொழி, உணவு, உடை, என எண்ணற்ற வித்தியாசங்கள் மற்றும் மாறுபட்ட மனிதர்களை கொண்டுள்ளது. விளையாட்டு என்றால் கிரிக்கெட் என்ற நிலை இப்பகுதியில் இல்லை மாறாக கால்பாந்தாட்டத்திற்கு முக்கித்துவம் கொடுக்கின்றனர். பேசும் போது சியா(வாத்தியார்), அசே(தரம் வாய்ந்த), அட்டூ(போலியான), பட்டா(டாலர்), தச்சி(ஊர் தலைவர்) என்று தமிழில் கலந்து பேசுசின்றனர் சிலர். உணவு விடுத்திக்கு சென்றால் அத்தோ, கவ்ஸ்வோ, மொய்ங்கா, மற்றும் பேபியா என்ன! புரியவில்லையா?  இவை எல்லாம் பர்மிய உணவுவகைகளும் தான். இப்பகுதியில் பர்மாவில் இருந்து இடம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் பலர் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
 

  பர்மாவில் 1962களில்  ஏற்பட்ட இராணுவ ஆட்சியின் காரணமாக, அங்கு வாழ்ந்த தமிழர்களை, பர்மாவை விட்டு வெளியேறும் படி அந்த அரசு வலியுறுத்தியது. இதுபற்றி பர்மாவிலிருந்து இடம் பெயர்ந்த தமிழரான கணேஷன் என்பவர் கூறும் போது" என்னுடைய சொந்த ஊர் ராமநாதபுரம். ஆனால் நான் பிறந்தது பர்மாவில் தான். எங்கள் குடும்பம் விவசாயம் செய்து வந்தது பர்மாவில். விவசாயத்தில் தன்னுடைய கடுமையான உழைப்பால் பர்மாவில் கொடுகட்டி பறந்தனர் தமிழர்கள். விவசாயம் மட்டுமல்லாமல் வியாபாரத்திலும் சிறந்து விளங்கிக் கொண்டிருந்த 63களில் போது மாலை ஆறு மணி நூறு ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்ற அறிவிப்பு வெளியானது. அடுத்தடுத்து பணத்தை குப்பைகளில் வீசி, எரித்தனர். தமிழர் கடைகளுக்கு சீல் வைக்கப்பட்டதால் வியாபாரம் பாதிப்படைந்தது. தனி வரி விதித்தனர். சொத்துக்கள் பரிமுதல் செய்தனர். இவற்றை எதிர்த்து பர்மாவின் தமிழ் பத்திரிக்கைகளான ரசிக ரஞ்சனி, தொண்டன் தொடர்ந்து எழுதி போராடினர். கப்பலை விடுங்கள், கண்ணீரை துடையுங்கள் என்ற முழக்கமிட்டனர் பர்மிய தமிழர்கள். இதன் விளைவாக எஸ். எஸ். முகமதி, முஷபாரி, இஸ்லாமியா ஆகிய மூன்று கப்பல் மூலம் தமிழ்நாடு திரும்னோம்.

இவ்வாறு நாடு திரும்பியவர்கள் வியாசர்பாடி, கும்மிடிப்பூண்டி, தஞ்சாவூர் ஆகிய பகுதிகளுக்கு அகதிகளாக குடியேற்றியது இந்திய அரசாங்கம். தஞ்சாவூரில் பர்மா கலாணியை உருவாக்கினோம். என்ன வேலை செய்யலாம்? என்று குழம்பியவர்களாக இருந்தோம். ஓட்டுனர்களுக்கு உடனடியாக வேலை கொடுக்கப்பட்டது. மற்றவர்களுக்கு அரசாங்கம் அன்றாட செலவுக்காக படி கொடுத்தா£ர்கள். சிலர் வேலை கிடைக்காமல் பல பிரச்சினைகளை படிபடியாக சந்திக்க நேர்ந்தது, எங்களுடைய சந்ததியில் சிலர் தீய வழியை தேர்ந்தெடுத்தனர். இதனால் சமுதாயத்தில் வடசென்னை என்றாலே கொலை, கொள்ளை, கடத்தல் என மாறியது என்றார். மேலும் பர்மாவிர்க்கும், தமிழ் நாட்டிற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்றால் கலப்படம் என்பதை தமிழ்நாட்டில் தான் முதலில் பார்த்தோம். அரிசியில் கல் இருந்தது. அங்கு பச்சரிசி உணவுதான் கிடைக்கும். வீடுகள் பர்மாவில் பெரும்பாலும் தேக்கு மரக்கட்டைகளால் தான் கட்டப்பட்டிருக்கும். தேனீர் கூட பச்சை தேயிலையை தான் உபயோகிப்பர். மனிதர்களிடம் மரியாதை அதிகம் இருக்கும், பேச்சில் தன்மையிருக்கும். பர்மா சேர்ந்தவன் என்பதற்கு சட்டையின் மேல் லூங்கியை கட்டியிருப்பது முக்கியமான அடையாளம் அதோடு தோளின் குறுக்காக ஒரு ஜோல்னா பையையும் வைத்திருப்பர். பர்மாவில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து சென்றால் தச்சி(ஊர்தலைவர்) யிடம் அனுமதி வாங்கி தான் தங்கமுடியும். தமிழ்நாட்டை போல் சுதந்திரமாக இருக்க முடியாது. மற்ற நாடுகளில் அடிமையாக இல்லாமல், தமிழகத்திற்கு வந்து வாழ்வது கஸ்டமாக இருந்தாலும் பிரிந்த தன் தாயிடம் மறுபடியும் சேர்ந்து விட்டோம் என்று நிம்மதியாக மனதிற்கு கிடைத்துள்ளது என்றார். இவ்வாறு பர்மாவை விட்டு வந்தாலும், பர்மாவின் வாழ்கை எங்கள் மனதில் எந்தளவுக்கு வேருன்றி இருப்பதற்கு மகாகவி பாரதியார் நகரில் உள்ள பீலிக்கான் முனிஸ்வரர் ஆலயம், (பீலிக்கான் பர்மாவில் உள்ள நகரம் ஆகும்). பி.வி.காலணியின் மாலை நேர உணவுவிடுதிகள் இவைகளே முக்கிய சான்றுகள். இங்கு விற்கும் பொருள்களில் கலப்படமின்மை ஆகியவையே சான்றுகள் ஆகும். இவையே பர்மாவின் நினைவாக நாங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டவை. வளர்த்த அன்னையை பிரிந்து, பெற்ற அன்னையிடம் வாழ்ந்தாலும், பர்மாவில் வாழாது போனது இழப்பு தான் என்று வருத்ததுடன் தெரிவித்தார்".

 நூலகம் என்றால் வரலாறு புத்தகங்கள் நிறைய இருக்கும். ஆனால், நூலகமே வரலாறாக திகழ்வது சென்னை இலக்கிய சங்க நூலகமாகும். இது நுங்கம்பாக்கத்திலுள்ள கல்லூரி சாலையில் அமைந்துள்ள டி.பி.ஐ அலுவலகத்தில் இந்த கட்டிடம் இருக்குமிடம் செடி, கொடிகள் படந்து காடு போல் காட்சியளிக்கும் வரவேற்ப்பறையின் வாசலில் சென்னை இலக்கிய சங்கம் ஸ்தாபிதம்; 1812 என்ற பெயர்பலகை இருக்கிறது.
 








ஆரம்பக்காலத்தில் சென்னை கோட்டையின் பின்புறம் இயங்கி வந்த நூலகம் 1875 ம் ஆண்டு கன்னிமாரா நூலகத்திற்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டது. பின் 1906 ம் ஆண்டு தற்போது இருக்கும் இடத்திற்கு இட மாற்றப்பட்டது. சென்னையில் பொதுப்பணித்துறையால் கட்டிகொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கட்டிடத்திற்கு வாடகையாக தற்போது 72ரூபாய் மட்டுமே பொதுப்பணித்துறை பெற்று கொள்கிறதாம்.  
விடுதலை போராட்டத்தில் இருக்கும்போது இந்தியர்கள் பலர் உறுப்பினர்களாக சேர்ந்தனர். 1868ம் ஆண்டு பதிவேட்டில் திருவிதாங்கூர்மகாராஜா, ரங்கநாத முதலியார் உள்ளனர். சுபாஷ் சந்திரபோஷ் உறுப்பினராக விண்ணபித்த விண்ணப்பம் அவரின் கையெழுத்தோடு இன்றும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. எழுத்தாளர் பாலம்மாள் , மற்றும் நாட்டிய தாரகை ருக்குமணிதேவியின் கணவர் அருண்டேல் ஆகியோரும் உறுப்பினர்களாக உள்ளதாகவும் 170 உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். முதியோர் தான் அதிகம் உபயோகப்படுத்திவருகின்றனா;. மாணவர்கள் அவ்வளவாக வருவதில்லை என்று தொரிவித்தார். இந்நூலகத்தின் ஆரம்ப கட்ட செயல்பாடுகள் குறித்து அறிய மாண்டீத்மெக்லைன் எழுதிய சிறு புத்தகம் உள்ளது. இவரின் பெயரில் தான் மாண்டீத் சாலை என்று பெயரிடப்பட்டது. இந்நூலகத்தில் இருக்கும் வரலாற்று ஆவணங்கள், அரிய புகைப்படங்கள், உலக வரைபடங்கள் என் வரலாற்றின் களஞ்சியமாகவே திகழ்கிறது.

நமெட்ராஸ் ஜொ;னல் ஆப் லிட்ரேட்சா; ஆப் சையின்ஸ்க பருவ இதழ் இந்நூலகம் நடத்தியது 1883 -1984 ம் ஆண்டு வரை, சுமார் 60 வருடம் வரை வெளியான இந்த இதழ் சென்னை பல்கலைகழகத்தில் சமஸ்கிருத வகுப்பிலிருந்த ஜெர்மனியர்களால் இப்பருவஇதழ் வெளிவர பெரும்பங்காற்றினர். இதழின் பிரதி இன்றும் நூலகத்தில் பாதுகாப்பாக உள்ளது.
சென்னை இலக்கிய சங்க நூலகத்தில் 1858 வெளியான உலக வரைபடம் .விரித்தால் இருவா; படுத்து கொள்ளலாம் மடித்து மடித்து வைத்திருக்கிறார்கள். 30க்கும் மேற்ப்பட்ட வரைபடங்கள் உள்ளது. மேலும் கிஸ்ட்ரி ஆப் பக்கிங்காம் கௌ£ல் ப்ராஜெக்ட் (1898), லத்தீன் மொழியில் வெளியான அரிஸ்டாட்டில் ஓபானியா (1680) ட்ராவல்ஸ் இன் இந்தியா கேப்டம் டி டிரைட் எடுத்த புதுக்கோட்டை, மதுரை புகைப்படங்கள் என்று ஆவணங்கள் அதிகமாகவே உள்ளன. மேலும் இச்சங்கம் பற்றி மெட்ராஸ் சொசைட்டி எ கிஸ்ட்ரி 1812-1984 விரிவாக பதிவு செய்திருக்கிறார். என். எஸ். ராமஸ்வாமி அவர்கள்.
நூலகர் இன்றைய இந்நூலகத்தின் நிலை குறித்து  கூறும்போது தற்சமயம் உறுப்பினராக 600ரூபாய் செழுத்தவேண்டும் ஒரு நாளைக்கு உறுப்பினர் 5பேர் வருவாங்க பார்வையாளர்கள் பத்து பேர் வருவாங்க தமிழ் புத்தகங்கள் இல்லை என்பதும் இங்கு உறுப்பினர்கள் குறைவிற்கு காரணம். மின் விளக்குகள், பதிவிறக்கம செய்யும் இயந்திரம் ஆகிய வசதிகள் இல்லை தினசரி எதுவும் இங்கு வருவதில்லை கடற்படையில் வேலை செய்த மோகன்ராமன் சென்னை இலக்கிய சங்கததை நிர்வாகித்து வருகிறார். சேர்மேனாக கேம லதாரனவதி என்ற சமூகசேவகர் உள்ளார்.
 இந்நூலகம் நன்கொடையாலும் உறுப்பினர் சந்தா மற்றும் திரைப்பட சூட்டிங் வாடகை என்று இயங்கிவருகிறது. டெல்லி கல்ச்சுரல் துறையிலிருந்து நூல்கள் மற்றும் கட்டிட பராமாரிப்பு என்ற 2 லட்சம் கிடைத்தது. 1978 ல் அரிய வகை புத்தகங்கள் கண்காட்சி இந்நூலகத்தில் நடத்தப்பட்டது. நூல்கள் பாதுகாப்பு, ஆவணங்கள் பாதுகாப்பு தான் தற்போது மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் பணிகள் நூல்களை தேவை, தேவையில்லாதது என்று பிரித்து பைண்டிங் செய்கிறார்கள். இந்த பைண்டிங் செய்பவர் ரங்கநாதன். புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திற்கும் பிளாஸ்டிக் கவரால் பைண்டிங் செய்யப்படுகிறது என்கிறார்.
 இன்னும் அறியப்படாத எத்தனையோ நூல்கள் அங்கு இருக்கின்றன. ஏணிகள் மேல் ஏறி சென்று பார்த்தால் புத்தகங்கள் சிதறி கிடக்கின்றன. புத்தக வாசனை வீசுகிறது. இவ்வாறு இந்தியாவின் முதல் வாடகை நூலகம் நம் சென்னையில் அமைந்திருப்பது நமக்கு பெருமை தான். அதே போல் இரண்டு நூற்றாண்டுகளை கடந்த இந்நூலகத்தின் புத்தகத்தை அரிய புகைப்படங்களை அரிய ஆவணங்களை பாதுகாப்பது நம் ஒவ்வொருவாரின் கடமையாகும்.