Monday, October 17, 2011


சேப்பாக்கத்தில் கிரிக்கெட் போட்டியின்
உற்சாகத்தை தொடங்கி வைப்பதே நாங்க தான்






சேப்பாக்கம் என்றால் எல்லோருக்கும் நினைவுக்கு வருவது கிரிக்கெட் மைதானம் தான். அதுவும் இந்தியாவின் அணி, சென்னையின் சூப்பர் கிங்ஸ் அணி ஆடினால், மைதானத்தை சுற்றி அமைந்துள்ள பெல்ஸ் சாலை, விக்டோரியா விடுதிச் சாலை, மற்றும் வாலாஜா சாலை முழுவதும் திருவிழா போல் காட்சியளிக்கும். ஆட்டம் மாலை வேலையில் தொடங்குகிறது என்றால் காலை முதல் மைதானத்தை சுற்றி கிரிக்கெட் ஆர்வலர் கூட்டம் அதிகரித்துக் கொண்டே போகும். அப்போது ரசிகர்கள் மைதானத்திற்குள் சென்று தங்கள் மகிழ்ச்சியை, ஆரவாரத்தை வெளிப்படுத்தவும், தங்கள் அணிக்கு தங்களுடைய ஆதரவை தெரிவிக்கும் விதமாக ரசிகர்கள், அணியினர் அணிந்திருக்கும் டி.சர்ட், தொப்பி, கொடி, ஒலி எழப்பி ஆகியவற்றை எடுத்து செல்கின்றனர். இவை மைதானத்தின் வெளியே விற்கப்படுகின்றன. இந்த பொருட்களை எல்லாம் பாரிமுனையில் இருந்து வாங்கி வருகின்றனர். இந்த விற்பனையாளர்கள் முகத்தில், அணியின் அடையாளத்தை வண்ணம் தீட்டி கொண்டு, ஒரு கையில் அணியின் கொடி, டி-சர்ட், மற்றொரு கையில் ரிப்பன்கள், தலையில் தொப்பி அணைந்து விற்பனை செய்து வருகின்றனர். பெண்களும், குழந்தைகளும் கூட இந்த வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டிருகின்றன. சிலர் குடும்பத்தோடு விற்பனை மேற்கொள்கின்றனர்.



8 வயதிலிருந்து 14 க்குள் இருக்கும் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் ஒலி எழுப்பான், ரிப்பன், கொடி ஆகியவற்றையே விற்கின்றனர். ஆட்டம் ஆரம்பிப்பதற்கு 4 மணி நேரம் முன்னதாக வந்து விற்பனையில் ஈடுபடும் இவர்கள் எல்லாம் நாட்களிலும் மைதானத்திற்கு வெளியே விற்பனை செய்வதில்லை. இந்திய அணிகள் விளையாடினால் மட்டுமே வருகின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும் அவர்கள் புறநகர் பகுதிகளான ஆவடி, அம்பத்தூர், பாடி, பட்டாபிராம், செங்குன்றம் ஆகிய பகுதிகளில் இருந்து வருகின்றனர். தற்காலிகமாக நடக்கும் இவ்வியாபாரம் பற்றி வியாபரத்திலிருந்த வாசு என்றவரிடம் கேட்ட போது” கடந்த மூன்று வருடங்களாக டி-சர்ட், கொடி விற்பனை செய்து வருகிறேன். டி-சர்ட் 100 ரூபாய்க்கும், கொடி 20 ரூபாய்க்கும் விற்கிறது. மற்ற நேரங்களில் குடை பழுது பார்க்கும் தொழில் செய்து வருகிறேன். என்னுடைய மனைவியும் தற்போது என்னோடு விற்பனையில் உள்ளார். நாங்கள் இருவரும் படிக்காதவர்கள் என்று கூறினார். சிறிது தூரத்தில் குடும்பத்தோடு விற்பனை செய்து கொண்டும், சில குடும்பங்கள் உணவருந்திக் கொண்டும் இருந்தனர். அவர்களில் வெங்கடேஸ் என்பவர் ஆட்டோ டிரைவராக கே.கே.நகரில் உள்ளார். அவரும் இத்தொழிலில் குடும்பத்தோடு விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் கூறும் போது இதுல ஒரு டி-சர்ட்க்கு 20 -30 ரூ லாபம் கிடைக்கும். இராண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு பொருட்கள் வாங்கிட்டு வந்து குடும்பத்தோட விற்பனை செய்துவிட்டு, மேட்ச் ஆரம்பிக்கும் போது ஸ்டேடியம் உள்ளார போயிட்டு ஜாலியா மேட்ச் பார்போம். இந்த தொழிலில ஒரு ஆறு வருடம் இருக்கேன்.என்றார்.

மேலும் விற்பனையில் ஈடுபட்டிருந்த முனுசாமி தன் மனைவி கைகுழந்தையோடு நின்றார். அவர் கூறும் போது எங்க குடும்கத்துல யாரும் படிக்கல. டி.வி பார்த்து மேட்ச் இருக்குனு தெரிஞ்சுகிட்டு இந்த பொருட்கள வாங்கிட்டு வருவோம். ஆட்ட நேரங்களில் வழக்கமாக ஐம்பது குடும்பங்கள் மேல் இத்தொழில் ஈடுபட்டிருப்போம். நாங்க பண்ணுற குடை ரிப்பேர் பண்ணுர வேலை விட லாபம் அதிகமாக இருக்கு. இந்த தொழில்னால எந்த அங்கீகாரம் இல்லனாலும் எனக்கும், என் குடும்பத்துத்துக்கும் சாப்பாட்டிற்கு கிடைக்குது. எந்தனை கோடி குடுத்து மேட்ச் நடத்தினாலும், எவ்வளவு ரூபா காசு கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கினாலும் நாங்க தான் உற்சாகத்தை, ஆரவாரத்தை தொடங்கி வைக்கிறோம். என்றார்.
இந்த சிறு வியாபாரிகளின் தன்னம்பிக்கையும், தங்களால் தான் போட்டியின் உற்சாகம் ஆரம்பித்து வைக்கப்படுகின்றது என்ற சிந்தனையும், பிறரை உற்சாகப்படுத்தி மகிழ்ச்சி கொள்ள செய்வது என நாம் அறியாத இவர்கள் வியப்புக்குரியவர்களே.

No comments:

Post a Comment